یکشنبه, ۲۶ مهر ۱۴۰۵ /
مبلمان معمولاً برای نشستن، نگهداری وسایل یا استفاده روزمره طراحی می‌شود؛ اما در طراحی معاصر، برخی قطعات علاوه بر کارکرد اصلی، نقش یک اثر هنری را نیز ایفا می‌کنند. این رویکرد در میزها، صندلی‌ها، کمدها و چراغ‌هایی دیده می‌شود که فرم، بافت و شیوه ساخت آن‌ها بخشی از تجربه بصری فضاست.
در نمایشگاه‌های هنری و طراحی لندن در اکتبر ۲۰۲۶، آثاری به نمایش درآمدند که در آن‌ها هنر و مبلمان به یکدیگر نزدیک شده‌اند. از جمله نمونه‌ها می‌توان به صندلی‌هایی با پرداخت‌های غیرمعمول، کابینت‌های ترکیبی از چوب و سنگ و قطعاتی اشاره کرد که از مواد و فرم‌های مجسمه‌وار استفاده می‌کنند.
فرم شاخص: شکل قطعه به‌جای پنهان‌شدن در محیط، به نقطه کانونی تبدیل می‌شود.
توجه به بافت: تفاوت سطح چوب، سنگ، فلز و پارچه به جذابیت بصری کمک میکند.
ساخت دست‌ساز: ردّ مهارت سازنده و تفاوت‌های ظریف مواد حفظ می‌شود.
روایت‌پردازی: بعضی قطعات با خاطره، فرهنگ یا ایده‌ای اجتماعی ارتباط دارند.
اگر فضای خانه کوچک است، بهتر است یک قطعه شاخص انتخاب کنید؛ مثلاً یک صندلی خاص یا میز کناری متفاوت. در فضای بزرگ‌تر می‌توان چند عنصر هنری را با فاصله مناسب از یکدیگر قرار داد.
نکته مهم، حفظ تعادل میان زیبایی و کارکرد است. مبلمانی که برای استفاده روزمره خریداری می‌شود، باید از نظر ابعاد، استحکام و راحتی نیز مناسب باشد.
مواد بادوام، تعمیرپذیری و کیفیت ساخت از عواملی هستند که ارزش بلندمدت مبلمان را افزایش می‌دهند. انتخاب یک قطعه ماندگار می‌تواند از تعویض مکرر وسایل و تولید زباله جلوگیری کند.
منبع: Wallpaper
