دوشنبه, ۱۱ آبان ۱۴۰۵ /
یه تحقیق اولیه نشون داده که کسانی که توتون رو با کانابیس (ماری‌جوانا/حشیش) مصرف می‌کنن، تغییرات شیمیایی منحصر به فردی توی مغزشون دارن. این یافته‌ها می‌تونه توضیح بده که چرا کسانی که از هر دو ماده استفاده می‌کنن، اغلب اعتیادها و وضعیت سلامت روانی بدتری نسبت به کسانی دارن که فقط یکی از این دو […]
یه تحقیق اولیه نشون داده که کسانی که توتون رو با کانابیس (ماری‌جوانا/حشیش) مصرف می‌کنن، تغییرات شیمیایی منحصر به فردی توی مغزشون دارن.
این یافته‌ها می‌تونه توضیح بده که چرا کسانی که از هر دو ماده استفاده می‌کنن، اغلب اعتیادها و وضعیت سلامت روانی بدتری نسبت به کسانی دارن که فقط یکی از این دو رو مصرف می‌کنن.
برای مثال، در سال ۲۰۲۴، یه مطالعه نشون داد که جوانان توی آمریکا که هم توتون و هم کانابیس مصرف می‌کنن، بیشتر از کسانی که فقط کانابیس یا فقط توتون می‌کشیدن، مشکلات روانی گزارش دادن.
مطالعه‌ی فعلی کوچیک و اولیه‌ست، اما محققان از نتایج شگفت‌زده شدن و می‌خوان آزمایش‌های بیشتری رو روی کسانی که هم توتون می‌کشن و هم سیگار الکترونیکی حاوی توتون استفاده می‌کنن، انجام بدن.
این تیم اسکن‌های مغزی ۸ شرکت‌کننده رو که گفته بودن فقط کانابیس استفاده می‌کنن، با ۵ شرکت‌کننده که گفته بودن هم توتون و هم کانابیس مصرف می‌کنن، مقایسه کردن.
گروهی که از هر دو ماده استفاده می‌کردن، سطح بالاتری از یه آنزیم کلیدی رو در چندین ناحیه‌ی مغزی نشون دادن. این آنزیم، که “فتی اسید آمید هیدرولاز” (FAAH) نامیده می‌شه، با سیستم اندوکانابینوئید در تعامله و سطح یک انتقال‌دهنده‌ی عصبی که به احساس خوشبختی یا شادی ربط داره رو به شدت کنترل می‌کنه.
مطالعات اخیر روی حیوانات نشون می‌ده که FAAH می‌تونه به سیستم پاداش نیکوتین توی مغز کمک کنه، اما اینکه آیا این موضوع توی انسان‌ها هم صادقه، هنوز معلوم نیست. افرادی که دارای ژن‌های خاصی از FAAH هستن، ریسک بالاتری برای سوء مصرف مواد مخدر و اعتیاد دارن. این ژن با اضطراب هم ارتباط داره.
راشل رابین، نویسنده‌ی اصلی و محقق روانشناسی از دانشگاه مک‌گیل کانادا میگه: «این اولین شواهد توی انسان‌ها از یک مکانیزم مولکولی هست که ممکنه توضیح بده چرا افرادی که هم کانابیس و هم توتون مصرف می‌کنن، نتایج بدتری رو تجربه می‌کنن.»
این مطالعه کسانی رو که فقط سیگار می‌کشن، تحلیل نکرده، بنابراین ممکنه توتون به تنهایی مسئول این تغییرات مغزی باشه. مطالعات بیشتری لازمه تا بفهمیم آیا این پروفایل شیمیایی مستقیماً توسط توتون ایجاد می‌شه، آیا کانابیس این پروفایل رو تشدید می‌کنه، و آیا سلامت روانی فرد رو در معرض خطر بیشتری قرار می‌ده یا نه. اما این ارتباط واقعاً جذابه.
رومینا میزرایی، نویسنده‌ی همکار و روانپزشک از مک‌گیل میگه: «چیزی که ما رو شگفت‌زده کرد، این بود که این تأثیر چقدر قوی بود، و چقدر با کسانی که فقط کانابیس استفاده می‌کردن، متفاوت بود؛ در مقایسه با کسانی که هم توتون و هم کانابیس استفاده می‌کردن.»
یکی از چالش‌های فعلی توی تحقیقات کانابیس، جدا کردن کسانی هست که فقط کانابیس می‌کشن، از کسانی که هم کانابیس و هم توتون مصرف می‌کنن – که این ترکیب توی بین مصرف‌کنندگان تفریحی و دارویی رایجه.
بر اساس بعضی تخمین‌ها، تا ۸۰ درصد از افرادی که کانابیس مصرف می‌کنن، از محصولات توتون هم استفاده می‌کنن، و این همپوشانی می‌تونه روی تحقیقات کانابیس در مورد بیماری‌های ریوی، سلامت روان، مغز و شناخت تأثیر بذاره.
تقریباً همه‌ی مطالعات فعلی توی این زمینه، مشاهده‌ای هستن، یعنی نمی‌تونن علت و معلول رو مشخص کنن. علاوه بر این، اغلب اوقات تفاوتی قائل نمی‌شن که فرد چقدر توتون یا کانابیس مصرف می‌کنه، که این می‌تونه روی نتایج تأثیر بذاره.
فعلاً، محتمل به نظر می‌رسه که ترکیب توتون و کانابیس می‌تونه اثرات متفاوتی نسبت به کانابیس به تنهایی داشته باشه. اما با گذشت زمان، مطالعات بیشتری این موضوع رو مشخص می‌کنن.
رابین میگه: «شناسایی این مکانیزم، یک گام مهم به سمت پیدا کردن اهدافی برای داروهای آینده جهت درمان اختلال مصرف کانابیسه، به خصوص در بین کسانی که توتون رو همزمان مصرف می‌کنن.»
